Aneta Kowalczyk

Aneta Kowalczyk, Tylko jedna postać, 59x49cm, (reprodukcja udostępniona przez artystkę – anetakowalczyk-art.com)

Aneta Kowalczyk, Tylko jedna postać, 59x49cm, (reprodukcja udostępniona przez artystkę – anetakowalczyk-art.com)

Wizualny obraz tworzony przez Anetę Kowalczyk przedstawia podwójne, bo metaforyczne i realne odbicie lirycznej rzeczywistości, generowanej przez dualistycznie pojmowaną Materię i odpowiadającą jej ludzką Osobowość. Jedna, widoczna warstwa, zawiera obrazową treść pracy, podczas gdy druga stanowi formalną jej część, składającą się z bogatej sfery uczuć, energetycznych śladów oraz licznych ścieżek psychosomatycznych aktywności, nakładanych przez samoświadome i myślące ciało oraz oddziaływającego w nim Ducha, udoskonalającego stale człowieczeństwo i sposoby jego wyrażania. Dodany, organiczny i warstwowy, mentalny konstrukt jak często zauważam, ma tendencję do ustawiania się z boku kompozycji a także w pewnej odległości od niej, wyświetlając trwałą, cielesną powłokę, przenikającą się z duchowo-intelektualnym poznaniem twórcy. Myślenie, jakie towarzyszy twórczej pracy, w swej głębi nie jest odmienne od występującego w Inteligentnym ciele a odtwarzającym codzienne życie, uszeregowanej społecznie jednostki. Dlatego materialny przejaw ziemskiej działalności, także angażuje dwa równoległe kreatywne środowiska, będące wynikiem aktywności na bliźniaczych biegunach cielesnej percepcji. I podobnie do artysty tworzącego dzieło sztuki a łączącego w jedność dwa składniki ludzkiej świadomości czyli Ciało i Psychikę, autonomiczna jednostka kreuje własne życie, opierając je właśnie o Somę i Psyche, jako nierozerwalne elementy poczucia istnienia człowieka.

Aneta Kowalczyk, Na dłoni, 78x36,5cm, (reprodukcja udostępniona przez artystkę – anetakowalczyk-art.com)

Aneta Kowalczyk, Na dłoni, 78×36,5cm, (reprodukcja udostępniona przez artystkę – anetakowalczyk-art.com)

Tak jak artysta, który operuje w dwoistej realności, jednej dostępnej cielesnym zmysłom i drugiej, związanej z somatycznymi uniesieniami, każda osoba przebywa zarówno w fizycznym, jak i uczuciowym polu świadomości. Skupiając jednak tendencję do odcinania się od zmysłowych doznań i wyrzekając się we własnym wnętrzu swej cielesności, opartej o rozpoznawalną, lecz i również jej niedostrzegalną cząstkę, śmiertelnik ogranicza możliwości decydowania o własnym trwaniu i codziennej egzystencji. Jeśli widzialne i niewidzialne warstwy umysłowych wyobrażeń nie są obojętne dla artystycznej kreacji twórcy, tak świadome i nieświadome nawykowe popędy, wynikające ze struktur fałszywego „ja”, piszą ludzką historię.

Emocja czy odczucie oraz wytwarzające je myśli mają charakter ulotny. W somie, gdzie znajduje się odczuwalna, twarda powierzchnia dla wielowątkowej świadomości, w odpowiedzi na funkcjonujący umysł pojawia się energetyczny impuls, powodujący mentalne przetworzenie psychosomatycznego zjawiska i jego niezwłoczny odpływ. Jest to spowodowane tym, że realna trwałość dominuje po stronie duchowej rzeczywistości, a jedynie odbija się w jej fizycznej części i podlega płynnym przeobrażeniom. Jednakże póki człowiek nie akceptuje całkowicie swojego ciała i płynących z niego myśli, może pozostawać nieświadomym faktu, iż emocjonalno-materialna umysłowa nakładka przykrywa lęk a strach przed życiem napędza wszystkie jego działania. Uświadomienie sobie rzetelnych faktów o ludzkiej kondycji, w sposób naturalny prowadzi do rozpoznania swej prawdziwej tożsamości, sięgającej ponad iluzoryczne uwarunkowania i daje wolność oraz nieograniczony potencjał w szczerych poczynaniach człeczej natury.

Aneta Kowalczyk, Wiosna, 89x61cm, (reprodukcja udostępniona przez artystkę – anetakowalczyk-art.com)

Aneta Kowalczyk, Wiosna, 89x61cm, (reprodukcja udostępniona przez artystkę – anetakowalczyk-art.com)

Obecne w dualizmie dwie przeciwstawne sobie siły stanowią wtórne już emocje odwagi i strachu a jakie wywodzą się z uczuć miłości i nienawiści. Bieg człowieczej opowieści jest całościowo przyjmowany przez czującą istotę. W miejscu, poza upływem czasu a więc ponad materialnym obszarem, formuje się zgodny z rzeczywistością żywot fizycznego jestestwa. Jeżeli jednostka wstąpi w nieodgadniony obszar duchowego bytu, odpowiedzialnie i z wiarą we własne możliwości pisze ona własny, a nie cudzy scenariusz bycia, umiejscowiony w najbliższej a także dalszej somie.

Odnosząc się do dwuwarstwowości obrazu wyjaśnianej na wstępie, dostrzegam mentalnie iż każdy obiekt będący w rzeczywistości składa się z fizycznej oraz duchowej części. Aneta Kowalczyk, będąc świadomym obserwatorem toczącego się przed nią życia, przyjmuje to co ono jej przynosi w codziennych doświadczeniach, w jej bliskich ludzkich kontaktach czy nieprzerwanej, intymnej relacji z własnym ciałem, za którego pomocą tworzy plastyczne obrazy. Materializuje na papierze to, co przepływa przez jej najgłębszą jaźń, a więc począwszy od przestrzeni najwyższej świadomości, poprzez świadomość a kończąc na obszarze przedświadomości. Dlatego papierowy nośnik na którym artystka tworzy, można określić jako mentalną kamerę dla uchwycenia i utrwalenia silnego strumienia myśli i odczuć, jaki płynie w czasie jej twórczego działania. Dla wytrzymania naporu intensywnych przeżyć, Aneta sięga po elementy przyrody. Za ich pomocą pragnie zatrzymać ulotne chwiie, pojawiające się w procesie tworzenia życia, i sztuki w jakiej się owy żywot odbija. Rozpisując twórcze okresy na kartach swoich prac, artystka tworzy pamięć dla sieci myśli i refleksyjnych przeobrażeń, powstających w umyśle.

Autor tekstu: Sebastian Skowroński (bloger drzeworyt.pl oraz grafikalodzka.pl)

 

 

Artyści

Aneta Kowalczyk – anetakowalczyk-art.com

Aneta Kowalczyk (ur.1980, Brzeziny) studia wyższe ukończyła w Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi na Wydziale Grafiki i Malarstwa. W 2012 roku otrzymała dyplom z wyróżnieniem w Pracowni Technik Wklęsłodrukowych pod kierunkiem prof. Krzysztofa Wawrzyniaka, aneks do dyplomu zrealizowała w Pracowni Rysunku prowadzonej przez prof. Zbigniewa Purczyńskiego. Jest laureatką IX Międzynarodowego Konkursu Ekslibrisów Kościuszkowskich organizowanego przez Muzeum Narodowe we Wrocławiu oraz 4. i 6. Konkursu na Małą Formę Graficzną organizowanych przez Galerię Amcor w Łodzi. W 2012 roku została wyróżniona przez Stowarzyszenie Międzynarodowe Triennale Grafiki w kategorii „Najlepszy Dyplom Grafika 2012 – uczeń i jego promotor Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi”.

Jej obrazy opowiadają o nieustannej zmianie, nietrwałości zjawisk i myśli, o emocjonalności człowieka, jego doświadczeniach i oswajaniu lęków. Artystkę inspiruje to co jest ukryte pod warstwami. Poszukuje, zadaje pytania. W swojej pracy łączy techniki graficzne z malarstwem akrylowym, akwarelowym i rysunkiem.

Jej twórczość można było oglądać na trzech wystawach indywidualnych, w roku 2017 na wystawie „Nietrwałość” prezentowanej w łódzkiej Galerii ELart, w roku 2015 w duńskim Frederikshavn Kunstmuseum & Exlibrissamling, w 2014 roku na wystawie „O emocjach. Wystawa Grafiki” prezentowanej w łódzkiej Foto Cafe 102 oraz na licznych wystawach zbiorowych krajowych: w trzech edycjach Niezależnego Salonu Łódzkich Młodych Twórców w łódzkim Centralnym Muzeum Włókiennictwa, Galerii UMŁ, Galerii Bałuckiej i Galerii ASP, w warszawskiej Galerii Dziedziniec Kulturalny Jerozolimskie 107, łódzkiej oraz krakowskiej Galerii Ekslibrisu, Muzeum Panoramy Racławickiej, rzeszowskim i kieleckim BWA, Bibliotece Raczyńskich, Muzeum Zamkowym w Malborku, oraz zagranicznych: w Australii w ramach Australian Bookplate Design Award, Bułgarii w ramach International Ex Libris Competition, Niemczech i Finlandii. W 2015 roku wzięła udział w projekcie artystycznym Artura da Mota Mirandy – „Contemporary International Ex-Libris Artists”.

 

 

Galeria wybranych prac Anety Kowalczyk